I. Teoria Dowa.
Choć teoria Dowa znana jest już od ponad wieku, to nawet na dzisiejszych
zmiennych i rządzonych przez technikę rynkach jej podstawowe komponenty ciągle są ważne. Celem teorii Dowa jest indentyfikacja
trendu pierwotnego i uchwycenie dużych ruchów rynku. Na zachowanie rynku mają wpływ emocje, dlatego ma on skłonność do
przesadnej reakcji wzrostowej lub spadkowej. Mając to na uwadze Dow i Hamilton (twórcy tej teorii) skoncentrowali się na
poszukiwaniu trendu i podążaniu za nim.
• 1. Średnie giełdowe Dow – Jonesa: Dow Jones Industrial Average (DJIA) i Dow
Jones Transportation Average (DJTA) to dwa najważniejsze z indeksów. Zmiany kursów większości akcji są zgodne z
ogólnymi tendencjami występującymi na giełdzie. Gdy panuje hossa, to kursy około 75% akcji rosną, w przypadku bessy
– kursy około 90% spadają.
• 2. Trzy rodzaje trendów:
- Trend pierwotny – trwa od lilkunastu miesięcy do kilkunastu
lat. Jest to ogólna tendencja zmian kursów akcji. Interesuje inwestora długoterminowego, który w hossie kupuje,
a w bessie sprzedaje walory. Z kolei inwestora krótkoterminowego interesuje trend wtórny;
- Trend wtórny –
występuje gdy zmiany dotyczą nie więcej niż 11-14% ogółu
akcji będących w obrocie giełdowym. Korekta zwyżkowego trendu pierwotnego przez trend wtórny może sięgać od 1/3 do 2/3 wartości wzrostu indeksu giełdowego. Z przebiegu trendów
wtórnych można wywnioskować o nadchodzącej zmianie trendu pierwotnego;
- Trend pomniejszy – nie ma on większego znaczenia.
• 3. Reguła wzajemnego potwierdzenia się średnich – trendy w teorii Dowa wyznacza się na podstawie: DJIA i DJTA.
Zwiększający się lub zmniejszający wolumen obrotu nie ma tu większego znaczenia.
II. Teoria fal Eliotta.
Teoria ta
zakłada, że kursy giełdowe i ich ceny na rynku finansowym, wzrastają i spadają według powtarzającego się wzoru fal.
• 1. Zasada trzy kroki do przodu, dwa do tyłu – ruch zwyżkowy
składa się z pięciu podstawowych fal, a ruch zniżkowy cen giełowych składa się z trzech podstawowych fal. Każdy postęp
odbywa się na zasadzie „ trzy kroki do przodu, dwa do tyłu; pięć do przodu, trzy do tyłu”;
• 2. Cykle: impulsy i
korekty. Każda fala zwyżkująca nazywa się impulsem,
a zniżkująca – korektą. Fale i sekwencje zwyżkujące są zazwyczaj dłuższe niż spadkowe. Ośmiofalowy cykl wzrostu dzieli
się na pięć fal zwyżkujących i trzy spadające; po tym cyklu zaczyna się drugi cykl, również składający się z „pięć
i trzy”; następny cykl składa się z fazy wzrostu (pięć fal), po nim następuje trójfazowy cykl spadkowy: faza spadku (pięć
fal), faza wzrostu (trzy fale) i faza spadku (pięć fal). Ta sekwencja może być powtórzona trzykrotnie.
Ciąg liczb Fibonacciego.
Sekwencja liczb pojawia się w Liber Abci najpierw jako rozwiązanie pewnego problemu matematycznego związanego
z rozmnażaniem się królików. Przedstawiony tam ciąg liczb to 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21, 34, 55, 89, 144 i tak dalej aż do
nieskończoności. Sekwencja ta ma szereg interesujących właściwości (m.in. taką, że pomiędzy kolejnymi liczbami występują niemal
stałe relacje). Suma każdych dwóch kolejnych liczb równa się następnej. Np. 5 + 8 = 13, 8 + 13 = 21 itd. Po pierwszych czterech liczbach stosunek każdych
dwóch kolejnych jest przybliżeniem 0,618 . Np. 1/1 równe jest 100 , 1/2 wynosi 0,5, 2/3 to 0,67, 3/5=0,60,
5/8=0,625, 8/13=0,615, 13/21=0,619 itd. Stosunek każdej liczby do liczby ją poprzedzającej wynosi 1,618, czyli odwrotność
0,618. Np. 13/8 to 1,625, 21/13 to 1,615, 34.21 to 1,619. Im wyższe liczby, tym bardziej relacje między nimi zbliżają się do
wartości 0,618 i 1,618. Relacje 1,618 i 0,618 nazywano „złotym podziałem”.
Podstawowa formacja fal (omówiona
powyżej) dzieli się zawsze tak jak liczby Fibonacciego. Pełny cykl obejmuje osiem fal: pięć w górę i trzy w dół,
a wszystko są właśnie liczby ciągu. Na bazie teorii Elliotta najczęściej stosowane są następujące proporcje Fibonacciego:
-
Ponieważ tylko jedna fala impulsu się wydłuża, pozostałe równe
są pod względem wielkości długości i trwania. Jeśli się rozciąga fala 5, to fale 1 i 3 powinny być mniej więcej równe
. Jeśli się wydłuża fala 3, to z kolei fale 1 i 5 są na ogół takie same;
- Minimalny zasięg fali 3 można wyliczyć mnożąc
długość fali 1 przez 1,618 i dodając otrzymaną sumę do poziomu dna fali 2;
- Zasięg fali 5 można wyliczyć w przybliżeniu
mnożąc falę 1 przez 3,236 (2x 1,618) i i dodając tę wartość do szczytu lub dna fali pierwszej, w celu uzyskania minimum i maksimum zasięgu
przyszłego ruchu cen;
- Jeśli fale 1 i 3 są mniej więcej równe i oczekuje się, że fala 5 będzie wydłużona,
to jej zasięg można wyliczyć mierząc odległość od dna fali pierwszej do szczytu fali trzeciej, mnożąc ją następnie przez 1,618 i dodając
uzyskany wynik do poziomu dna fali czwartej;
- W trójkącie symetrycznym relacja każdej kolejnej fali do poprzedniej wynosi około 0,618.
